დღეს პრესის თავისუფლების დღეს ვხვდები როგორც ჟურნალისტი, რომელმაც კიდევ ერთი წელი გაატარა უკიდურესად მტრულ და ხშირად სახიფათო გარემოში. ეს წელი იყო ბრძოლა – არა მხოლოდ პროფესიული პრინციპების დასაცავად, არამედ ჩემი უსაფრთხოებისთვისაც. მიუხედავად ამისა, არ გამნელებია სურვილი, ვყოფილიყავი ხმა მათთვის, ვისაც მმართველი ძალა ხშირად არ უსმენს.
„აჭარა თაიმსის“ მეშვეობით ვუამბე საზოგადოებას ამბები, რომლებიც აქამდე ცნობილი არ იყო. კერძოდ, ვამხილე მავნე პრაქტიკები, ჩავუღრმავდი იმ თემებს, რომლებზეც სამთავრობო მედიასაშუალებები არ საუბრობენ. არაერთი გახმაურებული საქმე მოვიძიე და გავაშუქე.
განსაკუთრებული ყურადღება დავუთმე ჩაგრული და მოწყვლადი ჯგუფების საჭიროებებს – იმ ადამიანებს, ვინც ვერ იღებს საჭირო სამედიცინო მომსახურებას, ვინც შშმ სტატუსის მიუხედავად იგნორირებულია, ვინც სიღარიბეში ცხოვრობს სისტემური უყურადღებობის გამო. ვწერდი და ვაშუქებდი იმ ქალებზე, რომლებიც ძალადობის მსხვერპლნი გახდნენ და მაინც ვერ მოიპოვეს სამართალი. მათ ისტორიებს მივეცი სივრცე, ხმა და მნიშვნელობა.
2025 წელს, პრესის თავისუფლების დღეს საქართველოში თავისუფალი მედია ხვდება მძიმე რეალობით:
- ქალი ჟურნალისტი, მზია ამაღლობელი, პატიმრობაშია მხოლოდ იმის გამო, რომ სიმართლის თქმა არ შეწყვიტა;
- ბევრი ჩემი კოლეგა ძალადობის მსხვერპლი გახდა – მათ სცემეს, დაასახიჩრეს, დაუზიანეს ჯანმრთელობა მხოლოდ იმისთვის, რომ სიმართლეს ამბობენ და პროფესიულ მოვალეობას ასრულებენ;
- ქვეყანაში დაიხურა რამდენიმე ტელევიზია;
- რეგიონული მედია მძიმე ფინანსურ კრიზისშია, რაც ორგანიზაციების არსებობას საფრთხეს უქმნის;
- დღეს თავისუფალ მედიას საქმიანობა უწევს რეპრესიული კანონების პირობებში. „ქართული ოცნების“ არადემოკრატიული ინიციატივების შედეგად, დამოუკიდებელი მედიასაშუალებები საერთაშორისო გრანტებზე წვდომას მთლიანად კარგავენ;
- ადგილობრივი ბიზნესი ვერ ბედავს თანამშრომლობას იმ მედიასთან, რომელსაც კრიტიკული სარედაქციო პოლიტიკა აქვს — შიშისა და პოლიტიკური ზეწოლის ფონზე, სარეკლამო ბაზარი პრაქტიკულად არ არსებობს დამოუკიდებელი მედიისთვის.
ეს გარემოებები ქმნის პირობებს, სადაც მედია იბრძვის არა მხოლოდ სიმართლის სათქმელად, არამედ გადარჩენისთვისაც.
ეს დღე მხოლოდ კალენდარში ჩაწერილი თარიღი არ არის — ის გვახსენებს, რომ ჩვენი თავისუფლება ჯერაც დაუცველია და ყოველდღე ბრძოლას საჭიროებს. მიუხედავად ამ მძიმე ფონისა, მე არ გავჩერებულვარ. ვფიქრობ არც გაჩუმებაა გამოსავალი. დღესაც, როგორც ბოლო ერთ წელიწადში ყოველ დღე, „აჭარა თაიმსი“ მზად არის თქვას ის, რაც რეალობაა. სანამ ერთი თავისუფალი ჟურნალისტი იბრძვის, სინათლე ბოლომდე არ ჩაქრება. მე ამ სინათლეში ვრჩები.
სულხან მესხიძე, აჭარა თაიმსი – დამფუძნებელი და დირექტორი
