სოფელ დაგვაში მცხოვრები 86 წლის იოსებ კარაპუტაძე უკვე ნახევარი საუკუნეა, სპეციალურად შერჩეული ხის მასალისგან გოდრებსა და კალათებს ამზადებს.
მისი ხელობა დღეს სულ უფრო იშვიათი ხდება. გოდრის დამზადება მარტივი საქმე არ არის. საჭირო ხის მასალის მოპოვებასა და მომზადებას იოსებ კარაპუტაძე ყოველწლიურად, შემოდგომაზე იწყებს. ხის შერჩევა, დამუშავება, წნელების მომზადება და შემდეგ მათი სათითაოდ დაწნვა დიდ დროს, ფიზიკურ შრომასა და მრავალწლიან გამოცდილებას მოითხოვს.
86 წლის ოსტატისთვის ეს მხოლოდ შემოსავლის წყარო არ არის. გოდრებისა და კალათების დამზადება მისი ცხოვრების ნაწილია, ხელობა, რომელსაც ახალგაზრდობიდან მოჰყვება და უკვე 50 წელია, მისი ყოველდღიურობის განუყოფელი ნაწილია.
ოსტატი ამბობს, რომ ასაკის მატებასთან ერთად მუშაობა უფრო უჭირს. ხელები ისე სწრაფად და მარტივად ვეღარ ემორჩილება, როგორც წლების წინ, გოდრის დაწვნას კი დიდი ძალისხმევა მოითხოვს.
გვიყვება, რომ წელს გოდრებისა და კალათების მყიდველი ნაკლები იყო. მიუხედავად ამისა, ოსტატი საქმიანობას არ წყვეტს. ყოველდღე, დილის 8 საათიდან საღამოს 6 საათამდე, ის ქობულეთის ცენტრალური ბაზრის მიმდებარედ გზაგამყოფზე დგას და საკუთარი ხელით დამზადებულ ნივთებს ყიდის.
მისი ძირითადი მყიდველები ადგილობრივები არიან, თუმცა გოდრებითა და კალათებით ტურისტებიც ინტერესდებიან. განსაკუთრებით მოსწონთ პატარა, მინიატურული გოდრები, რომლებსაც ქართული ტრადიციული ხელობის ნიმუშებად ყიდულობენ.
იოსებ კარაპუტაძე ამბობს, რომ ახალგაზრდა თაობას ამ საქმისადმი ინტერესი ნაკლებად აქვს. სწორედ ეს არის მისი ყველაზე დიდი დარდი, შიშობს, რომ მას შემდეგ, რაც თავად მუშაობას ვეღარ შეძლებს, შესაძლოა, აღარავინ აღმოჩნდეს, ვინც მის ცოდნასა და გამოცდილებას აითვისებს, გააგრძელებს და ამ ტრადიციას შეინარჩუნებს.
მიუხედავად ასაკისა, ოსტატი ყოველდღე ისევ თავის ადგილას დგას. არც ქუჩის ხმაური აშინებს, არც წვიმა და ქარი. აგრძელებს საქმეს, რომელსაც ნახევარი საუკუნე მიუძღვნა და რომლის მომავალიც დღეს გაურკვეველია.
