საქართველოში დაახლოებით 117 ათასი სტუდენტია. მათგან უმრავლესობა თბილისში არსებულ უმაღლეს სასწავლებლებში სწავლობს, რის გამოც ახალგაზრდების დიდი ნაწილი ცხოვრებას დედაქალაქში აგრძელებს. აკადემიურ სივრცეში, არჩეული პროფესიის დასაუფლებლად თბილისში, საქართველოს თითქმის ყველა რეგიონიდან ჩადიან. მათ შორის აჭარიდანაც. ჩვენ დავინტერესტდით, როგორია „ოქროს წლებად“ წოდებული სტუდენტობა საქართველოში და რა ცხოვრებისეული დაბრკოლებების გადალახვა უწევთ რეგიონიდან დედაქალაქში, განათლების მისაღებად ჩასულ ახალგაზრდებს?
„სამიდან ორი უნდა ამერჩია – დამეძინა და მესწავლა, დამეძინა და მემუშავა ან ძილზე უარი მეთქვა,“ – ამბობს ჩვენთან საუბრისას თსუ-ის სტუდენტი ხატია ქამაშიძე.
ხატია ბათუმიდან თბილისში სასწავლებლად მესამე წელია, რაც გადავიდა. ჟურნალისტიკის მეოთხე კურსის სტუდენტი AJARATIMES.GE-სთან საუბრისას აღნიშნავს, რომ სამსახური სწავლის ხარისხზე უარყოფით გავლენას ახდენს.
„სტუდენტობა საქართველოში ძალიან რთულია, თუ სწავლასთან ერთად მუშაობას გადაწყვეტ. მე ამ ეტაპზე მხოლოდ უნივერსიტეტი მაქვს, ამიტომ, შემიძლია ვთქვა, რომ არ არის რთული. თუმცა, როცა სწავლასთან ერთად ვმუშაობდი, იგივეს ვერ ვიტყოდი.
სამიდან ორი უნდა ამერჩია – დამეძინა და მესწავლა, დამეძინა და მემუშავა ან ძილზე უარი მეთქვა და ორივე “იდეალურად”მომესწრო. ნუ, ასეც გადავწყვიყე და ჯანრთელობის პრობლემა რომ შემექმნა, თავის დანებება მომიწია დროებით. რეგიონიდან, ბათუმიდან ვარ ჩამოსული სასწავლებლად. შესაბამისად, ქირის ამბავზეც შემიძლია გითხრა რომ ეს უკანასკნელი მგონი ყველაზე რთული რამ არის.
მე შედარებით უკეთესი მდგომარეობა მაქვს. მარტო არ ვიხდი ბინის თახნას, რადგან 4 სტუდენტი ვცხოვრობთ ერთად. თუმცა, ბევრი ჩემი ნაცნობია, ვინც ქირას ვერ აუდის, ფასების გაზრდის გამო.
დამსაქმებლებს, ძირითადად, ნაკლებად აინტერესებთ სტუდენტის სწავლა და ხელშეწყობა, შესაბამისად, ქვეყანაში ის მდგომარეობა გვაქვს, რომ, სტუდენტი თუ გადაწყვეტს/იძულებული იქნება დამოუკიდებელი ცხოვრება აირჩიოს, ძალიან უნდა იწვალოს, რომ სწავლა და სამსახური ერთმანეთს შეუთვსოს, ისე რომ სწავლის ხარისხს არ მოუკლოს,“ – ამბობს ხატია ქამაშიძე.
AJARATIMES.GE ოკუპირებული აფხაზეთიდან თბილისში სასწავლებლად ჩამოსულ სტუდენტს, ქრისტინე შონიასაც ესაუბრა. როგორც თსუ-ის სტუდენტი ამბობს, სწავლის პირველი წელი ადაპტაციისთვის რთული გამოდგა.
„ყველაზე რთული ადაპტაციის პეტიოდია. რთულია ასე ერთი ხელიდ მოსმით შეცვალო შენი ცხოვრება და უცხო გარემოს შეეგუო. სტუდენტობის პირველი წელი რეგიონოდან ჩამოსული სტუდენტისთვიხ ამიტომაა უფრო რთული, ვიდნე იმისთვის ვინც ისედაც თბილისში ცხოვრობს, აქ ჰყავს ოჯახი, მეგობრები.
მგონია თავიდან მეც ამიტომ გამიჭორდა ადაპტაცია. განსაკუთრებით რთული ოკიპუტებული აფხაზეთუდან თბილოსში გადმოცხობრება იყო. ოჯახისგან შორს ყოფნა ყველაზე მეტად გამიჭირდა.
გარდა ამისა, რეგიონში განსაკუთრებით კი ოკუპოტებულ ტეგიონში, ცხოვრების გახვავებული ტემბრია, განსხცავებული შეხედულებები და სტანდარტებია.
ადაპტაციის პროცესში ყველაზე მნიშვნელოვანი კომუნიკაციებია, ახალი კომუნიკაციები და ახალი ადამიანები ჩვენს ცხოვრებაში. მაგრამ ინტროვერტი ადამიანისთვის ეს არც ისე მარტივია,“ – ამბობს ქრისტინე შონია.
